Een klant nam onlangs contact met ons op bij MagicDichol® nadat ze onderzoek had gelezen dat xanthaangom in verband bracht met darmontsteking bij ratten. Omdat ze xanthaangom tussen de ingrediënten van onze NANO SOMA®-producten voor uitwendig gebruik had gezien, stelde ze een terechte vraag: zou deze bevinding hun mening over het gebruik van de gel of crème moeten veranderen?
Het is een vraag die zorgvuldig beantwoord moet worden. Ingrediëntnamen kunnen in onze gedachten twee heel verschillende situaties met elkaar verbinden. Een ingrediënt dat regelmatig gegeten wordt en in contact komt met darmbacteriën, ondervindt echter niet dezelfde omstandigheden als een ingrediënt dat op de huid wordt aangebracht.
De meest nuttige geruststelling komt voort uit het begrijpen van die verschillen: wat er in het onderzoek is onderzocht, wat xanthaangom precies is en hoe de rol ervan verschilt van die van de Metadichol®-deeltjes in NANO SOMA.
Wat het onderzoek heeft aangetoond
De studie, die in april 2026 in PLOS One werd gepubliceerd, betrof 32 volwassen mannelijke ratten. Gedurende tien weken kregen de dieren ofwel een controledieet, ofwel een dieet met xanthaangom in een van drie verschillende concentraties.
De onderzoekers vonden ontstekingsverschijnselen in de dikke darm van de ratten, waaronder een verhoogde infiltratie van immuuncellen en veranderingen in ontstekings- en darmbarrièremarkers. Ook werden enkele bacteriële veranderingen waargenomen. Belangrijk is dat de ontstekingsverschijnselen bij alle drie de geteste concentraties optraden.
Dit was een dierproef met voeding. Er werd geen onderzoek gedaan naar de toepassing op de huid, NANO SOMA Gel of NANO SOMA Cream, of naar de verplaatsing van xanthaangom vanuit de huid naar het bloed of de lymfe. Niettemin verdienen de bevindingen onze aandacht, hoewel de relevantie ervan voor topische producten een aparte beoordeling vereist. [1]
Dat onderscheid is cruciaal. Een bevinding kan betekenisvol zijn binnen de omstandigheden van een experiment, maar zal niet elke vraag beantwoorden over elk product dat hetzelfde ingrediënt bevat.
Het inslikken van xanthaangom en het aanbrengen ervan op de huid zijn niet hetzelfde.
Wanneer we een ingrediënt doorslikken, stellen we ons spijsverteringskanaal eraan bloot. Wanneer we een crème aanbrengen, stellen we onze huid eraan bloot. Dit zijn twee verschillende biologische omgevingen, met verschillende barrières en verschillende contactpatronen.
Een nuttige vraag is daarom: waar zou het waargenomen effect kunnen beginnen?
In het rattenexperiment concentreerde het onderzoek zich op de darmen. De studie vereist niet dat we aannemen dat intacte xanthaanmoleculen door de lichaamsweefsels zijn gereisd voordat de veranderingen in de darmen optraden. Contact in de darmen is op zichzelf al een blootstelling die het bestuderen waard is.
Dit verklaart ook waarom “slecht geabsorbeerd” en “niet in staat om de darmen te beïnvloeden” geen uitwisselbare uitspraken zijn.
De beoordeling van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid beschrijft xanthaangom als iets dat waarschijnlijk niet intact wordt opgenomen en merkt op dat darmmicro-organismen het kunnen fermenteren. Deze observaties helpen het lot ervan in de spijsvertering te verklaren; ze betekenen echter niet dat elk mogelijk lokaal effect in de darmen volledig is uitgesloten. [2]
Voor iemand die een gel of crème voor uitwendig gebruik gebruikt, laat het voedingsonderzoek echter een aanzienlijk verschil zien tussen de onderzochte blootstelling (via de darmen) en de blootstelling (via de huid) waar onze klant naar vroeg. We moeten dat verschil erkennen voordat we conclusies trekken.
Wat molecuulgrootte betekent voor een gezonde huid
Xanthaangom bestaat uit polysacharidemoleculen: lange ketens opgebouwd uit herhalende eenheden op basis van suiker. (Het woord ‘suiker’ beschrijft hier de chemische bouwstenen, en impliceert niet dat een crème gewone tafelsuiker bevat. – red.) De lange ketens geven het nuttige verdikkende en stabiliserende eigenschappen.
In een topische formulering helpt xanthaangom de consistentie te beheersen en het product te stabiliseren. De ingrediëntenlijst van onze NANO SOMA Topical Gel bevat xanthaangom als verdikkingsmiddel, terwijl onze NANO SOMA Skin Cream de gel als basis gebruikt om vochtinbrengende bestanddelen toe te voegen. [3,4]
Om de grootte ervan te begrijpen, verwijzen wetenschappers gewoonlijk naar het moleculair gewicht. Xanthaangom weegt 1-2 miljoen dalton. (Een dalton is een eenheid van moleculaire massa, en geen maat voor de diameter.) [2]
Een gezonde huid is een effectieve barrière. De buitenste laag, het stratum corneum, beperkt de beweging van stoffen van het buitenoppervlak naar levend weefsel door middel van wat dermatologen de “500-daltonregel” noemen. Dit betekent dat moleculen kleiner dan 500 dalton over het algemeen een betere kans hebben om passief door een intacte huid te dringen dan veel grotere moleculen. [5]
Met een molecuulmassa van 1-2 miljoen dalton ligt xanthaangom ver boven de 500 dalton-grens. De grote polymeerstructuur en de beschermende barrière-eigenschappen van een intacte huid ondersteunen de verwachting dat passieve penetratie van intacte xanthaangom door een gezonde huid zeer beperkt zal zijn. Dit is een gefundeerde verwachting, geen meting van de absorptie door onze eindproducten.
Dat is de gepaste mate van geruststelling. Het is niet nodig om te denken dat het verdikkingsmiddel van een gel of crème automatisch door het lichaam circuleert, alleen omdat het product soepel uitsmeert of lijkt te verdwijnen van het huidoppervlak.
De onafhankelijke beoordeling van Cosmetic Ingredient Review heeft xanthaangom opgenomen in de lijst van microbiële polysacharidegommen die als veilig worden beschouwd onder de beoordeelde cosmetische toepassingen en concentraties. Dit ondersteunt de gevestigde cosmetische rol ervan, hoewel het geen specifieke test is voor NANO SOMA Topica Gel of Skin Cream, noch voor toepassing op open wonden. [6]
Hoe dit zich verhoudt tot Metadichol ®
Het actieve bestanddeel van NANO SOMA, Metadichol, wordt in de onderzoeksliteratuur beschreven als een nano-emulsie van policosanolen met deeltjes kleiner dan 60 nanometer. Een nanometer is een miljardste van een meter. [7]
Hier beschrijft de meting de afmetingen van verspreide deeltjes. Bij xanthaangom beschrijft het veelgenoemde getal de moleculaire massa van een polymeerketen. Dit zijn verschillende metingen van verschillende structuren. We kunnen de ene niet in de andere omrekenen en met zekerheid stellen dat xanthaangom een bepaald aantal keren groter is dan metadichol.
Een nuttigere vergelijking betreft hun functies. Metadichol levert het lipidebestanddeel van NANO SOMA; xanthaangom draagt bij aan de consistentie van de topische formulering. Door ze samen te voegen, wil dat nog niet zeggen dat ze dezelfde afmetingen, beweging of interactie met weefsel hebben.
Dit maakt de gepubliceerde afbeelding niet onbruikbaar. Het stelt ons alleen in staat deze nauwkeuriger te verklaren: Metadichol is bestudeerd als een nanodispersie, terwijl xanthaangom een groot gehydrateerd polymeer is dat voor een ander doel wordt gebruikt.
En wat te doen bij beschadigde of gewonde huid?
Hier moeten gezonde huid, licht geïrriteerde huid en een open wond niet als gelijkwaardige barrières worden beschouwd.
De beperkte verwachte penetratie van een groot polymeer door een intacte huid bewijst niet dat het onder geen enkele omstandigheid blootgesteld weefsel kan binnendringen. De literatuur over de veiligheid van cosmetica bevat studies van andere polysacchariden die absorptie door opzettelijk beschadigde huid aantonen, waarbij de absorptie wordt beïnvloed door de moleculaire grootte en de mate van beschadiging. Deze resultaten zijn geen metingen van xanthaangom, maar ze tonen wel aan waarom een beschadigde huid een eigen beoordeling nodig heeft. [6]
Een antwoord op een redelijke vraag
Mijn meest geruststellende verklaring is daarom ook de meest accurate. Het eten van xanthaangom, het aanbrengen van een verdikkingsmiddel op de huid en het gebruik van een formule die nanodeeltjes lipiden bevat, zijn verschillende vormen van blootstelling. We moeten elk geval op zichzelf bekijken.
Onze klanten doen er goed aan om ons met onderzoeksvragen te benaderen. Het is onze verantwoordelijkheid bij MagicDichol om verder te kijken dan de kop en uit te leggen wat het bewijsmateriaal betekent voor de situatie waarmee ze daadwerkelijk in de praktijk worden geconfronteerd, zodat ze veilig kunnen genieten van alle voordelen van onze NANO SOMA-productfamilie.
Dr. Roland
Referenties
- Silva Rischiteli en collega’s. Inname van xanthaangom verandert het darmmicrobioomprofiel en veroorzaakt milde darmontsteking bij ratten. PLOS One, 2026.
- EFSA. Herbeoordeling van xanthaangom (E 415) als levensmiddelenadditief, 2017.
- NANO SOMA Huidcrème: gepubliceerde ingrediëntenlijst.
- Veelgestelde vragen over MagicDichol-producten.
- Bos en Meinardi. De 500 Dalton-regel voor de huidpenetratie van chemische verbindingen en geneesmiddelen, 2000.
- Fiume en collega’s. Veiligheidsbeoordeling van microbiële polysacharidegommen zoals gebruikt in cosmetica, 2016.
- Raghavan. Verbetering van de levensduur met metadichol door remming van het BCAT1-gen, 2017.
- Grootteafhankelijke penetratie van nano-emulsies in de opperhuid en haarzakjes, 2017.
Ben je er klaar voor om te zien wat het voor je kan betekenen?
Tik op de knop hieronder en ontdek hoe je dat kunt doen!
*Deze beweringen zijn niet beoordeeld door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA). Dit product is niet bedoeld om een medische aandoening te diagnosticeren of te behandelen, noch om een dergelijke aandoening te voorkomen, te behandelen, te verlichten of te genezen. Raadpleeg uw arts of zorgverlener als u een ziekte of medische aandoening heeft.

